Wpływ światła na nastrój już dawno został uznany przez medycynę. Jednak dopiero w 1980 roku leczenie światłem zostało zaakceptowane. Doktor Norman Rosenthal (psychiatra, który pierwszy rozpoznał SAD) wiedział, źe melatonina wywołuje okresowe zmiany zachowania u zwierząt. Uznał więc za prawdopodobne, że może ona odgrywać znaczącą rolę zarówno w powstawaniu, jak i w nasilaniu się depresji sezonowej.

Doktor Rosenthal przeprowadził eksperyment polegający na oddziaływaniu jaskrawym światłem na pacjenta z nasilonymi objawami SAD-u. Ustalił, że światło miało korzystny skutek terapeutyczny – symptomy znikały szybko i kompletnie.

Zupełne cofnięcie się lub przejściowe usunięcie objawów SAD-u w efekcie działania światła można wyjaśnić tym. że pomaga ono uregulować zegar biologiczny zarządzający wydzielaniem melatoniny. Badania wykazały również, że w przypadku osób cierpiących na SAD, których rytm wytwarzania melatoniny był opóźniony, jaskrawe światło przyspieszało początek procesów hormonalnych.

Inni naukowcy uzyskali podobne wyniki. Peter S. Mueller, psychiatra z National Institute of Mental Health, na początku lat osiemdziesiątych przeanalizował emocjonalną i geograficzną historię dwudziestodziewięcioletniej kobiety, którą leczył na okresowe nawroty zimowej depresji. Zauważył, że im dalej pacjentka podróżowała na północ, tym szybciej występowała u niej depresja, a stan chorobowy utrzymywał się dłużej. Natomiast gdy kobieta w czasie miesięcy zimowych wyjechała na Jamajkę, objawy ustąpiły natychmiast. Mueller doszedł do wniosku, że właśnie światło słoneczne miało pozytywny wpływ na stan pacjentki i postanowił przeprowadzić eksperyment z leczeniem światłem.

Leave a Reply

Sierpień 2018
P W Ś C P S N
« Wrz    
 12345
6789101112
13141516171819
20212223242526
2728293031  
Archiwa