Gdy pod koniec lat pięćdziesiątych badacze Lerner i Case wyodrębnili po raz pierwszy melatoninę, ustalono na podstawie badań na zwierzętach, iż hormon ten wykazuje łagodne działanie uspokajające. W 1982 roku prowadzący pionierskie badania nad melatoniną Richard Wurtman wykazał, że może ona prowokować sen u ludzi. Podczas początkowych doświadczeń w Ośrodku Badań

Klinicznych Massachusetts Institute of Technology doktor Wurtman podawał pacjentom bardzo duże dawki melatoniny (240 mg) i przekonał się, iż powodują one nadmierną męczliwość. Jednak ponad dziesięć lat później w wyniku swojego przełomowego doświadczenia ten sam uczony ustalił, że nawet bardzo niskie dawki melatoniny mogą sprowokować sen. Podczas tego eksperymentu Wurtman podawał dwudziestu badanym dawki melatoniny wahające się od 0,1 do 10 mg. Wszyscy poddawani doświadczeniu informowali, że odczuwali większą senność i spali dłużej. Wurtman zaobserwował, że ci, którzy przyjmowali melatoninę, zasypiali w ciągu pięciu do ośmiu minut, podczas gdy otrzymującym placebo zasypianie zajmowało przeciętnie dwadzieścia pięć minut.

Nawet więc minimalne dawki melatoniny wystarczają, by doprowadzić jej poziom we krwi do poziomu pory nocnej, a tym samym sprowadzić sen. Ponieważ melatonina nie wywołuje uzależnienia ani skutków ubocznych jak inne środki uspokajające, uśmierzające lub nasenne, może okazać się dla nas niezwykle cenna. W 1990 roku zespół specjalistów National Institute of Health opublikował raport, w którym stwierdzono, że pigułki nasenne – zarówno te wydawane na receptę, jak i dostępne w wolnej sprzedaży – są przez pacjentów nadużywane i prowadzą do uzależnień. Zespół wystąpił z pilnym wnioskiem do środowiska naukowców prowadzących badania medyczne, by skoncentrowano się raczej na usuwaniu przyczyn bezsenności, nie jej symptomów. Tak właśnie działa melatonina. Koryguje ona przede wszystkim zakłócenia cyklu okołodobo- wego, które uniemożliwiają zdrowy sen w nocy. Ponadto, ludzie którzy stosowali melatoninę jako środek wspomagający sen twierdzą, że wywołany przez nią sen zapewnia lepszy wypoczynek niż ten. który jest skutkiem pigułek nasennych.

Istnieje wiele rozmaitych środków, używanych przy leczeniu bezsenności. Zaliczają się do nich leki uspokajające, przeciwdepresyjne, a także grupa specyfików znanych jako środki nasenne. Większość z nich wywołuje niepożądane skutki uboczne. Niektóre podnoszą ciśnienie krwi, inne zaburzają równowagę organizmu, dając poczucie dezorientacji, inne są uzależniające. Wszystkie mogą zakłócać normalne cykle snu i w rezultacie naruszać wzory snu REM i NREM, a niektóre mają dodatkowo negatywny wpływ na jakość snu. Paradoksalnie, konwencjonalne leki nasenne stosowane przez dłuższy czas w rzeczywistości pogłębiają bezsenność, zakłócają bowiem naturalne rytmy snu.

Leave a Reply

Październik 2018
P W Ś C P S N
« Wrz    
1234567
891011121314
15161718192021
22232425262728
293031  
Archiwa