Szyszynka dawcy, znajdująca się w swoim pierwotnym położeniu, była następnie umieszczana w odpowiedniej wielkości okienku kostnym w czaszce biorcy, a fragment kości przyklejano cementem [polimer BF-6, ryc. 1C i D). Po wysuszeniu zszywano skórę głowy jedwabnymi nićmi, a ranę pooperacyjną spryskiwano zasypką z antybiotykiem. Czas jednej operacji krzyżowej transplantacji szyszynek wahał się od półtorej do dwóch godzin. Myszy z grupy kontrolnej („fałszywych” operacji) poddawano tej samej procedurze, ale przeszczepiano im własny fragment kości z przylegającą do niego szyszynką.

Dla oceny efektów krzyżowych transplantacji szyszynek pomiędzy młodymi i starymi myszami oraz stwierdzenia istnienia szyszynkowego „zegara biologicznego” posłużono się modelem nieinwazyjnym: rejestrowaliśmy jedynie masę ciała, stan fizyczny i długość życia myszy z krzyżowo przeszczepionymi szyszynkami. Pierwszą serię przeszczepów (po 5 myszy w każdej grupie) przeprowadzi- liśmy w kwietniu 1990 roku, a następną w listopadzie 1991 roku. Tabela 1 przedstawia wyniki obu eksperymentów. U młodych myszy z przeszczepioną „starą” szyszynką obserwowano wyraźne przyspieszenie starzenia się i śmierci, natomiast u starych myszy z przeszczepioną „młodą” szyszynką zachodziło zjawisko odwrotne: znaczące opóźnienie starzenia się i śmierci. Rok po przeszczepie nie stwierdzaliśmy widocznych różnic pomiędzy starymi a młodymi myszami, odpowiadających różnemu zużyciu biologicznemu, związanemu z wiekiem (ryc. 2). U starych myszy z przeszczepioną „młodą” szyszynką obserwowaliśmy stopniowy wzrost masy ciała, podczas gdy masa ciała młodych myszy z przeszczepioną „starą” szyszynką w miarę upływu czasu zbliżała się do masy ciała starych myszy (a po roku od wykonania przeszczepu była niemal identyczna). W obu grupach śmierć poprzedzał gwałtowny spadek masy ciała, wyraźniej zaznaczony wśród młodych myszy z przeszczepioną „starą” szyszyn ką. Przeszczepienie szyszynki od młodego do starego zwierzęcia (lub odwrotnie) w każdym wypadku odpowiednio opóźniało lub przyspieszało starzenie się o ponad jedną trzecią (6 miesięcy), co zarazem stanowi jedną czwartą łącznej długości życia myszy BALB/cJ w naszej zwierzętarni. Efekt obserwowany w tych badaniach jest znacznie ważniejszy niż wydłużenie życia i/lub opóźnienie starzenia się, stwierdzane w przypadku podawania egzogennej melatoniny i/lub przeszczepu szyszynki do grasicy. Wskazuje wyraźnie na kluczową rolę szyszynki w inicjacji i postępie procesu starzenia się. Dlatego w oparciu o opracowany przez nas model doświadczalny należy rozszerzyć zakres badań, mających na celu wyjaśnienie mechanizmu, za pomocą którego szyszynkowy „zegar biologiczny” odmierza czas życia i śmierci.

Leave a Reply

Sierpień 2018
P W Ś C P S N
« Wrz    
 12345
6789101112
13141516171819
20212223242526
2728293031  
Archiwa